Jongeren met een (fysieke) beperking mogen en kunnen ook gewoon meedoen met de rest. Gewoon op een normale school tussen de andere leerlingen; dat was toen ik klein was echt mijn allergrootste droom. Normaal zijn, net als ieder ander.
Toch ben ik (JongPIT’er Merel) een beetje anders dan de reguliere leerling. Het hebben van het Cowden syndroom is echt geen pretje, zeker niet als je jong bent.
Het geuzencollege
Sinds de derde klas ben ik met trots leerling van het Lentiz Geuzencollege,
wat ook zeker niet altijd even makkelijk ging. Op het Geuzencollege kreeg ik de kans om me te ontwikkelen tot een sterke jonge vrouw die zich inzet voor de maatschappij. Klasgenoten en docenten accepteren mij zoals ik echt ben. Veel docenten hebben mij laten groeien, waar ik ontzettend dankbaar voor ben.
Een van die mensen is Elise de Reus, mijn docent wiskunde en een tijdje ook ‘soort van’ mijn mentor. Ondanks dat ze nog niet lang in het onderwijs werkt, weet ze heel goed hoe ze mij kan helpen, zowel op school als persoonlijk. Vanaf het begin van mijn carrière op deze school heeft ze vrijwel altijd dicht bij mij gestaan, me goed begeleid en ondersteund waar nodig. En dat is altijd zo gebleven. We hebben veel met elkaar meegemaakt en ze heeft me ook veel gesteund in mijn ziekteproces. Ik ben ontzettend dankbaar voor haar, als docent maar ook als persoon (dat weet ze al te goed hoor). Ze is echt een voorbeeld voor anderen.
Wie bent u, wat is uw rol op het geuzencollege en hoe hebt u me leren kennen?
Mijn naam is Elise de Reus, op school mevrouw De Reus. Ik ben op dit moment mentor van klas 3TL en ik ben betrokken bij Team TL. Doordat ik je dit en vorig jaar wiskunde geef, heb ik je leren kennen.
“Ik wist het nog wel, de eerste dag vond ik best wel eng. Ik kwam voor het eerst bij mevrouw De Reus in de les en voelde me gelijk thuis. Ze stuurde na mijn eerste dag zelfs een berichtje dat ik altijd bij haar terecht kon. Hierdoor bouwde ze meteen vertrouwen op, wat alleen maar sterker is geworden.”
Wat is uw superkracht om me goed te begeleiden als docent waarbij je soms wat extra’s doet om de leerling te helpen?
Ik denk dat we een goede band hebben opgebouwd en dat ik goed kan onthouden wat je hebt verteld.
“Ik zou zelf zeggen: mevrouw De Reus is heel zorgzaam, maar ook flexibel. Vaak heeft ze wel door als er iets is en kan ze dit goed aanpakken.”
Hoe omschrijft u mij in 3 woorden?
Gedreven bezige bij.
Op school, probeert u als docent juist een leerling met een chronische aandoening of beperking zo goed mogelijk te begeleiden, waar het soms juist de eerste keer is dat u die situatie? Hoe pakt u dit aan en hoe bied u dan goed maatwerk?
Natuurlijk proberen wij elke leerling zo goed mogelijk te begeleiden, ook als iemand een chronische aandoening en/of beperking heeft. Gelukkig hebben we daarbij ook een zorgcoördinator die docenten en mentoren ondersteunt. Maatwerk proberen we te leveren door bijvoorbeeld een aangepast lesrooster en een ander toetsschema.
Dilemma: mij meer zien als persoon of zien als alleen een leerling volgens het boekje?
Ik zie geen enkele leerling als ‘volgens het boekje’. Iedereen is zijn eigen persoon met een eigen verhaal. Dus ik zie gewoon Merel, met alles wat daarbij komt kijken!
Dilemma: een serieus of een gezellig gesprek?
De afwisseling is nodig, en die is er ook.
U werkt nog pas kort in het onderwijs. Is het dan lastiger om leerlingen met een extra ondersteuningsbehoefte te helpen?
Dit is inderdaad pas mijn vijfde jaar dat ik voor de klas sta. Ik heb vanuit de theorie geleerd hoe ik leerlingen extra kan helpen, maar ik merk wel dat ik nog niet kan terugvallen op veel ervaring.
We hadden dus al snel een goede band, hierdoor vroeg ik u om als docent aanwezig te zijn bij de presentatie voor de leerlingen. Hoe vond u om hierbij te zijn en mij te ondersteunen als docent?
Dat vond ik een hele eer! Het is voor mij als docent een compliment dat je je fijn voelt bij mij in de les, en ik vond het prettig dat ik je daarbij kon ondersteunen.
“Ik vond het best spannend, waardoor ik de mogelijkheid kreeg om dit bij mevrouw De Reus te doen. Ze motiveerde me van begin tot eind en we hadden goed contact over hoe we dit gingen aanpakken.”
Hoe vond u het om even later bij de presentatie voor de docenten te zijn?
Dat vond ik leuk! Het is mooi om te zien hoe je zowel voor leeftijdsgenoten als voor volwassenen je verhaal goed kunt doen.
Wat is uw mooiste herinnering die we samen hebben meegemaakt of iets wat ik bereikt hebt?
Lastig om uit alle momenten te kiezen! Ik denk eigenlijk een combinatie van alle kleine momentjes, waarin we elkaar beter hebben leren kennen.
“Een tijdje nam ze ook mentortaken over aan het eind van het schooljaar. Ik had er steeds minder zin in en de medische realiteit kwam erbij. Toch heeft ze me erdoorheen gesleept, waardoor ik na een moeilijk schooljaar over kon naar de vierde. Het was niet altijd makkelijk, maar ze heeft me daar onder andere doorheen geholpen.”
Stel, u moet eens meelopen met mij met een activiteit wat ik doe na school. Ik ben benieuwd wat zou u dan kiezen?
Dan zou ik wel eens een kijkje willen nemen bij de Kinderadviesraad.
Is er iets dat u door mij anders bent gaan doen in uw werk?
Misschien niet per se anders, maar wel ‘meer’: me meer inlezen in een bepaalde aandoening en wat dat betekent voor die leerling in het dagelijks leven.
Wanneer of op welke momenten hebt u om mij moeten lachen (op een leuke manier)?
Ik moet er stiekem wel om lachen als ik zie dat mensen je onderschatten en jij ze dan met opgeheven hoofd het tegendeel laat zien.
Wat heeft u van mij geleerd?
Dat er met beperkte middelen veel meer mogelijk is dan je in eerste instantie denkt, en dat er altijd hoop is.
Wat wilt u mij meegeven voor de toekomst? Wat hoopt u mee te geven als docent?
Dat er een toekomst vol hoop is en dat je, ondanks tegenslagen, mag blijven geloven in een mooie toekomst. Linksom of rechtsom: jij komt er wel.
“Ik waardeer echt enorm wat mevrouw De Reus de afgelopen twee jaar voor mij heeft gedaan: van mij beter maken in wiskunde tot mij echt zien als persoon, waardoor ik gegroeid ben. De bemoedigende berichtjes op Teams hielpen me er echt doorheen. Dat laat ik ook merken, bijvoorbeeld via Blessings op Groot Nieuws Radio, maar ook door gewoon te zeggen hoe dankbaar ik ben. Ik ga haar zeker missen volgend schooljaar!”
Wat zou u de lezers willen meegeven?
Dat kan ik beter aan jou vragen 😉. Ik zou zeggen: lees en geniet van deze ervaringen.
