10 oktober is het de Dag van de Mentale Gezondheid, een dag waarop aandacht wordt gevraagd voor psychische aandoeningen en mentale gezondheid. Ook voor mensen die mentale gevolgen ervaren van bijvoorbeeld een chronische aandoening en/of beperking.
Waarom is de Dag van de Mentale Gezondheid zo belangrijk?
Niet alleen voor mensen met een chronische aandoening en/of beperking is mentale gezondheid belangrijk. Het raakt namelijk ons allemaal.
Ook in mijn eigen leven zie ik dat veel mensen mentale problemen hebben en dat er niet altijd gevraagd wordt: “Hé, hoe gaat het nou écht met je?” Terwijl deze vraag juist zo belangrijk is, omdat je daarmee oprechte interesse toont in hoe het met iemand gaat.
Zelf vind ik (JongPIT’er Merel) het dan ook heel belangrijk dat er overal aandacht is voor mentale gezondheid. Of dat nu thuis, op school, op het werk of tijdens een vergadering is. Ik vind dat er veel te weinig wordt gepraat over hoe het nu écht met iemand gaat.
Daarom neem ik jullie in deze column mee in mijn eigen ervaringen met mentale gezondheid. Puur omdat ik het belangrijk vind dat hier veel meer over gepraat wordt.
Mijn eigen ervaring
Zelf heb ik meerdere chronische aandoeningen en bijkomende beperkingen die ook gevolgen hebben voor mijn mentale gezondheid. Ik ervaar onbegrip en stress door mijn aandoeningen. Daarnaast is het soms heel moeilijk om mijn aandoeningen en de gevolgen daarvan te accepteren.
Ook heb ik een periode thuisgezeten vanwege mijn mentale gezondheid. Ik had namelijk een depressie en daarnaast nog andere mentale problemen. Door deze ervaringen weet ik hoe belangrijk het is om over je problemen te blijven praten.
Ik neem jullie mee terug naar die tijd, waarin ik me vooral heel eenzaam voelde.
Column
Soms heb je gewoon iemand nodig die je ziet, begrijpt en samen met jou kijkt naar een oplossing. Dit is voor mij ook niet altijd vanzelfsprekend geweest door mijn chronische aandoening. Ik voelde me niet altijd begrepen en werd niet gezien zoals ik echt was. Dit maakte dat ik me vaak alleen voelde.
Zo alleen zelfs dat ik in een zwart gat viel. In een wereld van depressie, eenzaamheid en mentale problemen. Mijn thuiszittersperiode was een periode van eenzaamheid, maar ook een periode van groei. Ik krabbelde op en zette steeds een stapje meer.
Ondanks alle angst startte ik op een nieuwe school die mij al een lange periode had begeleid met thuisonderwijs. Met een onzichtbaar handje en een schouder van veel mensen die zeiden: “Het komt echt allemaal goed, want ik geloof in je.” Dit was de reden dat ik opkrabbelde en steeds meer ging groeien.
Ondanks dat ik geen depressie meer heb, ervaar ik iedere dag weer hoe belangrijk mentale gezondheid is. Het raakt me als mensen mentale problemen hebben en ik weet hoe belangrijk het is om zelf hulp te zoeken. Ik heb door mijn aandoening ook vaak last van paniekaanvallen, angst en zorgen. Dit heeft ook met mentale gezondheid te maken, daar heb ik geen twijfel over.
Kijk deze week eens om je heen, zie de mensen om je heen en vraag: “Hoe gaat het nou echt met je?” En vraag hulp als je er niet uitkomt, en houd vol. Je bent sterker dan je echt denkt!
