De WMO (wet maatschappelijke ondersteuning) is een voorziening die veel jongeren met een (onzichtbare) beperking wel kennen. Ik, Dominique, val al sinds mijn kindertijd onder deze voorziening. Ik weet dus maar al te goed hoe het is om alles wat hierbij hoort te moeten regelen. Hoewel de WMO een mooie voorziening is, kan het per persoon nogal verschillen of dit goed of fout gaat.
Ervaringen met de WMO
Mijn ervaringen met de WMO zijn nogal wisselend. Rondom mijn driewielfiets, die ik al sinds mijn kindertijd via de WMO heb (ik ben nu 23 jaar en heb in de loop der jaren allerlei maten gehad omdat ik nog groeide), gaat het allemaal vrij prima. Het andere waarvoor ik in de WMO-regeling zit, is mijn ambulante begeleiding aan huis, dit is o.a. voor allerlei regelzaken. Zo zijn we bezig met een plek voor begeleid wonen in Alkmaar, waar ik naartoe hoop te kunnen verhuizen. De aanvraag van die begeleiding duurde echter enorm lang, evenals de indicatieverlenging vorig jaar. Het duurde zelfs zo lang dat mijn moeder en PB’er meermaals telefoontjes moesten plegen, mails versturen, enzovoort. Ik heb ook een rolstoel (voor deeltijdgebruik), maar deze komt niet via de WMO. Ik had het geluk dat ik hem over kon nemen van een kennis, die er niet meer in paste. Deze bleek perfect voor mij te zijn toen ik hem kwam testen. Mijn driewielfiets en ambulante begeleiding aan huis zijn dus het enige waarvoor ik in de WMO zit.
Tips voor een aanvraag
De belangrijkste tip voor een WMO aanvraag is dat je alles goed onderbouwd, eventueel met hulp van bijvoorbeeld een PB’er en/of één van je ouders of voogd(en). En echt, sta op je strepen indien nodig, want mondigheid en strijdbaarheid kunnen erg handig zijn als je toch de verkeerde mensen voor je neus krijgt. Je doet de aanvraag niet voor niets en voor de lol, dus kom voor jezelf en je rechten op!
