Regelmatig krijg ik van anderen de vraag of een geleidehond niet iets voor mij zou zijn. Een geleidehond zou mijn zelfstandigheid en mobiliteit immers kunnen vergroten en mij minder afhankelijk maken van de hulp van andere mensen. Wat niet iedereen weet, is dat er bij de keuze voor wel of geen hulphond meerdere overwegingen meespelen. Door mijn verhaal te delen, hoop ik anderen, die zelf voor de keuze staan wel of geen hulphond nemen, te helpen bij hun overwegingen. Daarnaast hoop ik het algemene beeld wat er allemaal bij het nemen van een hulphond komt kijken, te verbreden.
Voorlichting
Om weloverwogen te kunnen beslissen of een hulphond wel of niet bij je past, is het belangrijk goed voorgelicht te zijn over de mogelijkheden maar ook de moeilijkheden van een hulphond. Vanuit hondenscholen en doelgroeporganisaties worden zulke voorlichtingsactiviteiten aangeboden. Zelf heb ik vanaf de basisschoolleeftijd verschillende voorlichtingsactiviteiten over geleidehonden bijgewoond. Tijdens deze activiteiten werd er voorlichting gegeven over de mogelijke voor- en nadelen van het hebben van een geleidehond en konden we zelf een stukje met een hond lopen om te ervaren hoe dit is. Door de voorlichtingsactiviteiten te bezoeken en met ervaringsgenoten over het keuzeproces te praten, heb ik een goed beeld gekregen van wat een geleidehond allemaal met zich mee kan brengen en zelf afwegingen kunnen maken.
Niets voor mij
Op vrij jonge leeftijd had ik al het gevoel dat een hond niet bij mij zou passen. Als kind was ik vrij bang voor honden, met name voor grote honden die blaffen of tegen mensen op springen. Bovendien vond ik het zielig om een dier voor je te laten werken.
Hoewel ik inmiddels niet meer zo bang ben voor honden en weet dat geleidehonden getraind worden om niet naar anderen te blaffen of tegen mensen op te springen, kan ik me nog steeds niet voorstellen vierentwintig uur per dag in het gezelschap van een grote hond te zijn. Dit lijkt mij een van de belangrijkste voorwaarden voor het hebben van een hulphond: je moet helemaal achter de keuze staan en het echt willen.
Ook ben ik genuanceerder gaan denken over het inzetten van dieren als ondersteuning. Maar ook hier geldt l dat je er goed over na moet denken en achter je keuze moet staan.
Meer dan een hulpmiddel
Een hond is meer dan alleen een hulpmiddel. Mijn taststok leg ik zonder nadenken in een hoek als ik hem niet nodig heb. Die heeft niet, zoals een hond, zorg en aandacht nodig, zoals een paar keer per dag uitgelaten worden. Vanwege de speciale band die een hulphond met zijn baasje heeft, is het de bedoeling dat je de verzorging en het uitlaten zoveel mogelijk zelf doet.
Als je een hulphond hebt, moet je, behalve met je eigen mogelijkheden en energiebalans, ook rekening houden met die van je hond. Een geleidehond moet zowel genoeg werk te doen hebben, als tijd om te rusten en gewoon hond te kunnen zijn. Ook een nieuwe omgeving moet behalve voor jezelf ook voor de hond toegankelijk zijn. Officiëel zijn hulphonden overal welkom. In de praktijk kan het echter handig zijn dit van tevoren te checken. Bovendien moet er niet alleen uitlaatgelegenheid zijn, maar ook comfortabel zijn voor de hond.
Daarnaast moet je er rekening mee houden dat een hond niet altijd kan werken. Ook een hond kan afgeleid raken, ziek worden of door een hittegolf of nare gebeurtenis zoals een vuurwerktrauma een tijdje niet of minder goed kunnen functioneren. Het is dus belangrijk dat je jezelf, ook zonder hond, nog goed kunt redden.
Geen wondermiddel
Ik merk dat er nogal eens misvattingen zijn over waar een geleidehond bij kan ondersteunen. Een geleidehond kan zijn baasje om obstakels heen leiden en op commando bijvoorbeeld een trap, deur of zitplaats zoeken. Dit maakt de hond echter niet tot een wondermiddel. Je zult zelf de juiste commando’s moeten geven en moeten inschatten of een situatie veilig is. Om in aanmerking te komen voor een geleidenhond zul je zelf over voldoende mobiliteitsvaardigheden moeten beschikken en de vaste routes die je met de hond wilt afleggen uit je hoofd moeten kennen. Een hond zal niet uit zichzelf een drukke weg oversteken of een andere route zoeken als de straat is opgebroken. Ook kan een hond geen bordjes lezen. Als je trein van een ander perron vertrekt, of als je in een nieuwe omgeving komt waar je zelf de weg niet kent, ben je dus alsnog aangewezen op de hulp van andere mensen.
Persoonlijke keuze
Voor mij wegen de extra verantwoordelijkheden die een hond met zich meebrengt voor dit moment niet op tegen de iets grotere zelfstandigheid die een hond zou kunnen bieden. Ook is mijn leven op dit moment niet regelmatig genoeg om een hond een stabiele basis te kunnen bieden en ben ik voorlopig niet bereid mijn levensstijl aan een hond aan te passen.
Wat ik anderen vooral wil meegeven, is dat de keuze voor wel of geen geleidehond nemen heel persoonlijk is. Laat je hierin niet leiden door de verwachtingen van anderen, maar volg je eigen gevoel. Laat je goed voorlichten en bespreek je twijfels zo nodig met professionals of ervaringsdeskundigen.
Onthoud ook dat geen enkele keuze voor altijd is. Als een hond nu nog niet passend is, betekent dat niet dat je nooit een hond zult hebben. Ook als je een hond hebt en achteraf twijfelt of het de goede beslissing is geweest, kunnen de professionals van een hondenschool met je meedenken en samen met jou een passende oplossing zoeken. Zolang je goed over je keuze nadenkt en hierin open en eerlijk bent naar jezelf en anderen is er geen goed of fout.
Wil je meer weten over welke verschillende hulphonden er zijn?
Lees hier meer over de verschillende hulphonden >>
Heb jij een hulphond? Leuk als je jouw ervaring deelt in een reactie!
Heb je iets aan dit artikel gehad en wil je graag andere artikelen hierover lezen? Steun ons dan door Vriend van JongPIT te worden, meer informatie?
