Ervaringsverhaal Xénia: Gepest, laag zelfbeeld & depressie

Ervaringsverhaal Xénia: Gepest, laag zelfbeeld & depressie

ervaringsverhaal xenia

Vandaag delen we het verhaal van Xénia. Een jonge meid van 26 jaar die al veel heeft meegemaakt; ze is lange tijd gepest geweest waardoor ze een laag zelfbeeld heeft, had als kind al last van woedeaanvallen en ze heeft een depressie gehad. Toch is uiteindelijk gegroeid tot een vrolijke vrouw die van het leven probeert te genieten. Mede dankzij haar twee honden en haar partner heeft ze opnieuw leren genieten van het leven. Daarnaast heeft ze nog een mooie, hoopvolle boodschap voor jou. Lees snel verder voor haar hele verhaal.

TW: in dit verhaal (vraag 3) wordt zelfdoding en automutilatie genoemd.

1. Kun je in het kort iets over jezelf vertellen?

Hallo mijn naam is Xénia en ik ben 26 jaar. Ik ben nu een vrolijk(e) meisje/vrouw. Maar in mijn verleden heb ik veel stress, woedeanvallen, geen zelfbeeld, etc.. gehad. Waardoor ik een heel gevoelig persoon ben.

ervaringsverhaal Xénia

2. Wat doe je in het dagelijkse leven?

Ik werk al een paar jaar nu. En ben uiteindelijk toch afgestudeerden. Ook al wilde ik, in die moeilijke periode, mijn school opgeven. Gelukkig heb ik dit niet gedaan! School is important!! Ik ben heel blij dat ik werk.. alleen heb ik spijt dat ik niet verder ben gaan studeren. Wat niet afneemt dat ik dit later misschien nog kan doen.

In mijn weekend spendeer ik graag tijd met mijn partner en of course met mijn 2 fantastische doggies! Terra en Torro, 2 geadopteerde Podencos van uit Spanje. Als ik deze 2 niet had, dan had ik verloren gelopen! Ik ga er veel mee wandelen. Samen gebieden, parken, weides, ect.. opzoeken. Aahja, ook met de vriendjes samen opstap in één grote roedel! Dankzij mijn 2 prachtige baby’s ben ik vaker en graag buiten. Tenzij het regent, hihi!

3. Wil je iets delen over je lichamelijke en/of psychische klachten?

Sinds ik nog een kleintje was, dan is het allemaal begonnen. Ik was namelijk geen makkelijk kind. Mijn ouders hebben zware periodes gehad. Ook de juffen van de klas. Ons mama vertelde me ooit dat ik als 2 jarig meisje, achterop de fiets ineens een woedeaanval kreeg. Mama kon de fiets amper recht houden.. Ik kreeg dit vaak, wat niet leuk is, ook niet voor mijn ouders. Met ouder worden is het niet echt verbeterd, ook al wou ik dat het weg ging. In de kleuterschool was ik een ettertje.. als ik mijn zin niet kreeg plaste ik in mijn broek.. (ja daarvoor schaam ik mij.) Ik ging liggen op de grond, of luisterde totaal niet..

Ook op de lagere school ging het slecht. Ik luisterde niet, deed mijn eigen zin, sloeg soms een ander kind, liep weg uit de klas, ik stal zelfs andere kinderen hun sleutelhangers toen ik uit de klas uit moest, omdat ik gestraft werd. Ik lette nooit op, en kladde heel mijn schrift vol. Ik heb mijn ouders soms het leven zuur gemaakt. Ik wilde alleen mijn zin doen.. Kwam het niet uit voor mij, of kreeg ik mijn zin niet… dan barste ik uit!

Ik werd als kind gepest op school. Dit heeft een diepe wonden gegeven in mijn zelfbeeld, wat nu op de dag vandaag een litteken is geworden. Het pesten heeft voor mij heel veel kapot gemaakt! Ik heb nachtmerries gehad, waar ik wenend mee wakker werd, waar ik dagen mee inzat. Dit heeft mijn zelfbeeld kapot gemaakt! Als ik nog maar iets negatief hoorde, over mijn uiterlijk, over mijn kleding, over wie ik ben.. dan brak ik precies in duizend stukjes!

Op plekke waar niemand was, liet ik een traan vallen. Ik was vernederd. Ik wilde niet zijn wie ik ben. Ik wilde weg.. heb ook vaak wel eens gedacht over een einde maken, van je weet wel.. Ik heb mezelf op zwakke tijden gesneden. Waar ik nu nog steeds littekens van heb. Schaam ik mij hier voor? Ja… ik draag graag kleding met korte mouwen of spaghettibandjes.. maar niemand mag mijn armen zien. Want dan schaam ik me.

Ik heb, nog niet zolang gelden, 2 maanden thuis gezeten. Ik voelde mij niet meer op mijn gemak. Ik liep verloren. Ik wilde niet op mijn werk zijn. Als het aan mij lag, dan had ik mijn ontslag genomen.. ook al ben ik daar graag. Maar, ik wist het allemaal niet meer! Ik wilde me van alles en iedereen afzonderen. Ik wilde gewoon weg! Maanden ervoor werd ik rap misselijk had veel last van diaree. Ik at bijna niets. Ik viel heel rap af. Heb mij laten nakijken door een maag en darm specialist.. die vond niets. Hij wist me te vertellen dat het puur door de stress was. Ik voelde me ook niet meer gezond. Ik had schrik om de dood tegen te komen. Telkens als ik daar nog maar aan dacht. Werd ik niet goed! Had ook geen motivatie meer. Maar bleef wel doorgaan.

Tot op het punt dat ik het niet meer kon. En dan ben ik ingestort.. Ik had mijn mama gebeld wanneer de tranen over mijn wangen liepen. Ik was net in de auto gestapt na het werk. Ik ben dan in de avond naar de dokter gegaan. Ik kreeg eerst 2 weken thuis en medicatie. Na 2 weken, werden het er 4, na 4 weken 6, tot 8 weken. 8 weken heb ik aan mezelf gewerkt, naar buiten gegaan, gaan wandelen, op adem komen, met vriendinnen wat gaan doen, ect. De medicatie begon stilletjes te werken. De enorme dosis stress ging eindelijk weg.. eindelijk begon ik weer rust te vinden. Eindelijk begon ik een beetje geluk te vinden in men leven. Eindelijk.. back on track!

Ik ben terug beginnen werken van mei 2021. We zijn 2 maanden verder.. ik geniet nog altijd! Ook van de kleine dingen! Ook al zijn er moeilijkere dagen.. die negeer ik en probeer het positieve er uit te halen.

4. Wat belemmert jou in het dagelijks leven en hoe ga je hiermee om?

Het heeft veel belemmerd in mijn puber en tiener jaren. Ik ben pas beginnen uitgaan toen ik 19 was. Daarvoor spendeerde ik veel in mijn kamer, op mezelf. Ik bleef liever thuis, wilde niet altijd mensen zien. Had daar ook totaal geen zin in. Ook al forceerde mijn ouders mij om naar buiten te gaan. Ze wilde heel graag dat ik een sociaal leven had. Ik had ook amper vrienden. Mijn ouders stuurde mij ook op kamp met kindervreugd, zodat ik daar onder de andere kinderen kwam. Maar ik.. ik haatte dat! Ik leerde er wel kinderen kennen. En soms was het wel eens leuk, maar voor mij hoefde het niet..

In mijn tienerjaren heb ik veel donkere periodes gehad. Ik droeg vooral zwarte kleding, ik wilde zo min mogelijk opvallen. Maar met ouder worden, en dan spreek ik over toen ik 16 a 17 was, ging ik wel af en toe weg met mensen die ik ken. Ik werd een BMX meisje. Jups, I know.. maar ik was nog steeds dat kleine kwetsbare meisje.

Nu ben ik 26. Ik heb nog steeds een slecht zelfbeeld. Maar probeer er wel mee om te gaan. Ik heb een vriend die mij graag ziet en mij mooi vindt, wat heb ik nog meer nodig? Ik krijg van veel mensen te horen dat ik een ‘schoon kind/meisje/vrouw’ ben.. helaas zie ik dat nog steeds niet..

5. Wat helpt jou om hier zo goed mogelijk mee om te gaan?

Nu, tegenwoordig probeer ik meer te leven. Toekomstgericht te denken, ook meer te genieten! Wat mij er door heeft geholpen zijn de juiste mensen rondom mij te hebben! Mensen die je steunen! Die jou kennen en weten dat ze je moeten helpen!

Wat mij er ook heeft door geholpen zijn mijn 2 Spanjaarden! En ook mijn geliefde natuurlijk! Ook heeft horror films mij geholpen.. raar maar waar! Ik heb alles van SAW gezien. Ook geesten films.. en ik heb geen schrik meer om zulke films te zien. Dit heeft mijn stress ook wel weg genomen. Weird but true.

Ook zeggen ze vaak dat je een hobby moet zoeken, of iets dat je graag doet! Ik ben begonnen met een kanaal op YouTube, Xenia Logic. Ik laat mensen zien wie ik ben.. ik word ook gelukkig van praten. Dus, ik praat veel! Hehe. En natuurlijk heb ik zelf EN mijn knappe doggies ook Instagram!

Ik vind het wel eens leuk om mij daar mee bezig te houden! Ik maak dan ook super veel foto’s van men hondjes voor hun Instagram! Die mogen wel gezien worden he, de 2 lieverdjes! Daardoor is natuurlijk mijn geheugen ook rap vol.. woops!

Xénia

6. Hoe plan jij alles zodat je balans houdt tussen in- en ontspanning?

Wel.. vroeger plande ik enorm hard! Alles moest in vakjes zijn. Als het niet past, of er kwam iets tussen.. dan panikeerde ik en kwam de stress er ook nog eens een schepje boven op doen! Dat was verschrikkelijk.. hatelijk.. en serieus ambetand! Mensen snapte het niet. Ze vonden dat ik het moest ‘los laten..’, ja dat is makkelijker gezegd dan gedaan! Dat was voor mij ook onmogelijk! Niemand snapte mij! Niemand snapte dat gevoel…

Nu heb ik het ook nog, maar in kleinere maten. Of ik doe mijn best om het gewoon op mij te laten afkomen. Is soms wel even op de tanden bijten. Maar ‘het komt allemaal wel goed’! Dat zeg ik ook vaak tegen mezelf in stressy moments. En eerlijk gezegd, het helpt wel eens.

Ik heb zo een duiveltje en een engeltje op men schouders. Als het duiveltje spreekt, volg ik al rap zijn raad.. maar dan komen we in een situatie waardoor ik spijt heb dat ik heb geluisterd. Dan komt gelukkig het engeltje er tussen.. en dan zijn we weer vertrokken! Byebye stressmonstertje!

7. Waar ben jij dankbaar voor in het leven?

Ik ben dankbaar dat ik super goede mensen en dieren in mijn leven heb. Mijn ouders, mijn schoonouders, mijn partner, mijn vrienden en mijn 2 werelden met grote oren en een staart! Maar ook mijn toffe collega’s en bazen! Ik ben blij dat ik nog steeds voor dit familie bedrijfje mag werken! Misschien is de job niet wat ik super graag doe.. maar mijn collega’s zijn geweldig. En dat is het gene dat telt! Dat is het gene dat mijn dag fantastisch maakt, de reden dat ik er graag ben en dat ik men job goed doe.

Ik ben ook dankbaar dat ik steeds na een serieuze doolhof toch de goede weg vind! Ik val vaak.. maar steeds sta ik terug op! Waarom zou ik opgeven? Ik kijk waarvoor, en voor wie ik leef. Geloof mij.. dat is een hele goede reden dat je er blijft voor gaan!

Xénia

8. Heeft jouw aandoening je ook wat positiefs gebracht? Zo ja, wat?

Ja hoor! Ik ben er sterker uitgekomen! Ik ben mensen/dieren tegen gekomen dat mij gelukkig hebben gemaakt! Die heb ik intussen al wel eens, tot een paar keer opgenoemd. Ook leer je met dingen omgaan. Je probeert meer te genieten! Die zware rugzak die je altijd hebt moeten dragen begint lichter te worden! Al die negatieve sh*t rondom je heen begin je gewoon te negeren. Het positieve laat zich meer zien.

De schitterende lach, die vaak in het donker schuilde, komt weer helemaal schitteren! Je leert het leven op een andere manier kennen. Je begint meer geluk te kennen. Zelf de kleine dingen zijn genoeg om te genieten! Believe me! Mijn ogen zijn open gegaan. Er zijn zoveel dingen die wel mooi zijn in het leven! Die moet ik koesteren. Leuke herinneringen die moet ik onthouden! Ik weet dat het leven al zo kort is, dus kan ik er maar beter van genieten!

9. Wat wil jij meegeven aan andere chronisch zieke jongeren?

Aan de jongeren die het zwaar hebben. Die ook zoals ik met een depressie hebben gezeten, of nog altijd zitten. Die een minder leuke kindertijd hebben gehad, die hard gepest zijn geweest of helaas nog altijd zijn.. Je bent nooit alleen! Wees blij dat je een kans krijgt om van het leven te genieten. Grijp deze met je beide handen. Ook al is het leven zwaar! Je kan het!

Als jij die rugzak kan dragen, dan ben je een sterk iemand! Laat die rugzak los en probeer van u sterkte iets positief te maken! Je hebt nog een heel leven voor jou! En zoals ik al heb verteld.. life is too short to waist it! Je hebt een kostbaar leven! Je bent een mooi persoon zowel van binnen als van buiten! Je bent geweldig! Laat mensen dingen zeggen.. laat ze doen.. wat weten zei van jou? NIETS, NADA, NOPES, NOTHING!

Iedereen is anders. Gelukkig maar! Pesters.. Zei genieten van jou aandacht.. Zei willen je kleineren.. en weet je ook waarom? Wel omdat zei zelf problemen hebben. Zei willen zich stoer voor doen om hun kwetsbaarheid te onderdrukken, om dat gene niet boven te laten komen waar zei zich voor schamen, en pure jaloezie.. En als jij jou kwetsbaarheid bloot stelt.. dan profiteren ze van jou. Gemakkelijk toch? Wel lach ze maar eens goed uit! Want jij bent beter! Jij bent sterker! Keep your head up!

Dankjewel Xénia voor het delen van jouw verhaal! Je kunt Xénia volgen via YouTube & Instagram

Ook jouw ervaring delen op JongPIT.nl? Vul het formulier in >>

Hulp nodig? Stuur ons een appje of mailtje, of bericht op ons Facebook.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA en GooglePrivacy PolicyenServicevoorwaarden toepassen.

Kom in contact met jongeren zoals jij!

Wil jij graag in contact komen met lotgenoten zodat je ervaringen kunt uitwisselen, tips kunt delen en herkenbare verhalen kunt lezen en dat allemaal in een groep met jongeren die jou écht begrijpen? Meld je aan voor de JongPIT Community op Facebook!
Scroll naar top Skip to content